Een mooie gele kap is niet lelijk!

Toen ik mijn Strada kocht, heb ik er meteen een Sinnerkap bij gekocht, nog niet wetende dat er ook deelbare kappen bestaan. Ook handig natuurlijk, want soms regent het maar een deel van de dag.

Ik kon het, qua financiën, echter niet maken om óók nog zo'n kap aan te schaffen.

Toen ik echter van onze Nedernoorse velomobielcollega hoorde dat hij zijn Strada ging verkopen vroeg ik hem of hij dat mét of zonder deelbare kap ging doen, en gelukkig voor mij kon ik zijn kap wel overnemen. Toen Adri zijn QV kwam ophalen ben ik naar Velomobiel.nl gegaan om de kap in ontvangst te nemen en Adri en Ina weer eens te begroeten.

De kap was door Adri in Mooi Rood geschilderd, en had inmiddels een vizier dat er uit zag alsof het al heel wat had doorstaan.

Eigenlijk was ik al meteen van plan het vizier te vervangen en de kap in de kleur van Tante te schilderen, maar het duurde uiteindelijk ruim een half jaar voor ik er aan toe kwam. Maar het resultaat mag er zijn vind ik.

Ziet er strak uit, toch?

Het vizier heb ik zelf met de decoupeerzaag uit een stuk Lexan gezaagd. Ik had niet van  die mooie carbon staafjes om de zijkant van het vizier de juiste stijfheid te geven, maar in plaats daarvan heb ik plastic poster-strip met een rvs-draadeind aan de zijkant van het vizier vastgelijmd.

Met een fijne metaalzaag was dit goed te zagen.

Deze stripjes verstijven de zijkant van het vizier

De kap is met de kwast en de roller geschilderd, maar ziet er desondanks best goed uit. Het zwarte stuk van het deksel was door Adri beplakt met lusjes-klittenband tegen opspattende regen, dus dat heb ik lekker zo gelaten.

Mooi Rood is nog nét te zien.

De verschillen zijn zo goed te zien.

En nu hoop ik natuurlijk dat ik de beide kappen zo min mogelijk nodig heb...

Groet

Erwin en Tante Lies

Tante Lies houdt haar hoedje stevig vast als het stormt!

Zoals Birger laatst al beschreef kan harde stormwind proberen de Sinnerkap van de velomobiel mee te nemen; afgelopen dinsdag heb ik ook af en toe de kap met een hand vastgehouden omdat een vlagerige windkracht 7 van opzij aan de fiets rukte. Dan moest ik wel sturen met één hand, in de regen en het donker, op de polderweg langs de vaart.

Ik besloot daar toch eens iets op te verzinnen, en dit is het geworden:

Een van de twee bandjes

Twee korte spanbandjes met elk twee haken. Die haak je achter de rand van de fiets, en achter de rand van de kap, en dan trek je ze aan.

Dat is makkelijk te doen als je in de fiets zit, maar gaat van buitenaf ook nog wel, dus het is ook een manier om ervoor te zorgen dat de kap er bij een geparkeerde velomobiel niet zo makkelijk af gehaald wordt danwel af waait.

Van binnen ziet het er zo uit:

Over beide randen gehaakt blijft hij goed zitten

Van buiten valt het zwart beklede haakje nauwelijks op.

Als je goed kijkt zie je de fotograaf ook nog.

De haakjes heb ik zelf gemaakt van aluminium strip van 3 cm breed; dan worden de krachten enigszins verdeeld over de randen van de fiets en de kap.

En zo ziet de cameraman onder de motorkap het in zijn zoeker.

Hopelijk blijft nu bij storm Tante heur hoedje netjes zitten, en kan ik weer met twee handen sturen, zodat ik niet de vaart in waai.

Groet

Erwin en Tante Lies

Ruitenwisser op de Sinnerkap

Het item op Ligfiets.net en het bijbehorende Youtube-filmpje hebben me aan het denken gezet. Is zoiets ook mogelijk bij de Sinnerkap die ik op Tante Lies gebruik?
In het Duitse forumbericht zie ik dat de scharnierpunten bij die kap tamelijk laag zitten, en bij de Sinnerkap zitten ze juist hoog. Zou dat uitmaken?

In de naaidoos van She Who Must Be Obeyed vind ik wat wit rond elastiek; daar ga ik maar mee aan de slag. Later kan ik er altijd zwart voor in de plaats doen, en wit is handiger voor de foto's, anders kunnen mijn Lieve Lezers het niet goed zien.

Eerst maar eens proberen als ik het elastiek vastzet aan de scharnierpunten van de kap.

Dat werkt voor geen cent. Het is, vanwege de kromming van het vizier en de opstaande rand van de kap net achter de onderkant van het vizier, niet goed mogelijk het wisser-elastiek aan twee punten naar beneden te trekken. De trekdraden schuiven meteen naar de buitenkant en het elastiek gaat omhoog i.p.v. naar beneden. Met één trekdraad wordt er maar een heel klein taartpuntje van het vizier schoongeveegd.

Vanwege de opstaande rand van de kap moet de trekdraad door het gat onderin het vizier lopen, en het bevestigingspunt van het wisser-elastiek moet zo laag mogelijk worden bevestigd. Omdat ik in dit stadium geen gaten in de Sinnerkap wil boren knoop ik het eenvoudig om de achterste rand, door de oorgaten. Daarna leid ik het onder de afdekrand van de oorgaten door. Hiermee maak ik  aan beide kanten van de kap een soort kunstmatig laagliggend scharnierpunt.

Met zwart elastiek ziet het er vast veel beter uit

Als het droog is ligt het elastiek langs de scharnieren zodat het helemaal niet meer in mijn gezichtsveld zit

Een stukje ijzergaren knoop ik aan het elastiek vast, en aan het uiteinde waar ik aan moet trekken maak ik het garen vast aan een eindje plastic buis (van een balpen gemaakt). Zo snijdt het garen niet in mijn vingers, en, omdat het buisje lang genoeg is, zal het garen ook niet door het viziergat naar buiten verdwijnen.

Ben benieuwd of dat bungelende buisje niet gaat irriteren bij open vizier...

Het werkt zelfs als ik tegelijkertijd mijn gepatenteerde Viziergat-Afsluiter®

Inmiddels heb ik natuurlijk een mooie ronde uitvoering geknipt

  en het beroemde, al eerder  gepatenteerdeTante-Lies-Jarretelhaakje® gebruik.

Helpt ongelofelijk tegen rammelen van het vizier

 In rust ligt het elastiek aan de bovenkant van het vizier.

Nu loopt er alleen een zwart streepje van het garen over mijn gezichtsveld .

Hier is goed te zien welk deel van het vizier gewist wordt.

Ik heb nu wel een sproeiflesje gedestilleerd water en een zeem erbij om het vizier af en toe schoon te maken, want met zand op het vizier krijg je natuurlijk krassen in het kunststof.

En nu maar hopen dat het gauw gaat regenen.... (eh, toch maar niet).

Groet

Erwin en Tante Lies

Van Gelukte, Hopelijk Gelukte en Hopeloos Mislukte Experimenten

Gelukt: 
- reserve accu-bak
- anti-rammelhaakje aan het Sinnerkap-vizier.

Hopelijk gelukt:
- Klar-Pilot als anticondensmiddel voor de Sinnerkap.

Hopeloos Mislukt:
- Voetengaten afdekken met goedkoop latexrubber van de Decathlon.

Ik heb de laatste weken een aantal dingetjes uitgeprobeerd om het samenleven met Tante Lies nog aangenamer te maken:

- Op Wilco's advies heb ik mijn reserve-accu nu ook in een opbergbakje, gemaakt van een houder van een gevarendriehoek. Ik kan nu zelfs tijdens het rijden mijn accu verwisselen. Gelukt!

-  Bij de Decathlon zag ik laatst voor €5,95 latexrubber voor aerobics-oefeningen,10 bij 175 cm, en in bijna de juiste kleur Strada-geel, dus ik dacht goedkoop mijn voetengaten dicht te kunnen maken

Ik heb de hele boel er dus ondergeplakt, en

ik kon zelfs een schoentje naar buiten steken. Jammer alleen dat de hakken van mijn MTB-schoenen nogal stroef  en wigvormig zijn, en telkens in het latexrubber blijven haken. Na een week hadden mijn schoenen het rubber al stukgetrokken. Hopeloos Mislukt dus!

- Vervolgens ging ik mij steeds meer zitten ergeren aan het rammelen van het Sinnerkap-vizier bij gesloten stand. Vooral bij slecht wegdek en gesloten vizier werd ik er mateloos door geïrriteerd.
Ik had onderweg al eens zitten nadenken over een soort knijper die het vizier strak tegen zijn rubbertjes aantrekt, maar het kon nog simpeler met een zelfgebogen haakje en wat elastiek.

Het elastiek zit om de bevestigingspennetjes van de klittenbandsluiting, en het haakje trekt het vizier strak tegen het rubber.

Tijdens het rijden is dit met één hand los en vast te maken, en het geknars, gepiep en gerammel wordt aanzienlijk minder. En als ik zin heb maak ik nog wel eens een mooier haakje. Gelukt dus!

- Als laatste heb ik geprobeerd om iets aan het condens op het vizier van de kap te doen. Wim Schermer schreef er een tijdje geleden al iets over, maar kon het spul nog niet leveren. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en twee tubetjes (á 50 ml, €9 per stuk) gekocht bij de fabrikant. Ik kreeg ze keurig op rekening geleverd, en de verzendkosten vielen ook mee.

Werkt het? Ja zeker!

De linkerhelft van het vizier was behandeld, de rechterhelft niet. Maar eigenlijk was het veel te droog vandaag.

 

Hier de onbehandelde rechterhoek na blootstelling aan wat warme douche-dampen

En hier de behandelde linkerkant

Werkt het ook langdurig? Dat hangt van de omstandigheden af. Volgens de fabrikant is de gel wateroplosbaar, en gaat de werking onder vochtige omstandigheden sneller achteruit. Ze schreven me dat b.v. brandweerlieden hun persluchtmaskers na behandeling insealen om te zorgen dat de anticondensbehandeling nog steeds werkt op het moment dat ze hem nodig hebben.

Dat is natuurlijk lastig voor ons VM-rijders. Wij produceren in onze velomobielen heel veel vocht tijdens een lange rit, en telkens insealen van een hele kap is ook nauwelijks te doen. Ook staat menige velomobiel niet in een droge warme ruimte tussen de ritten door.

Toch is mijn conclusie vooralsnog positief. Het werkt beter dan de andere dingen die ik al geprobeerd heb, en als je het vizier goed insmeert en de gel uitwrijft heb je over het gehele oppervlak van het vizier prima zicht.

Ik ben benieuwd hoe de gel zich bij echt regenweer gedraagt, zeker als mijn Strada vervolgens nat in de garage op het werk wordt geparkeerd. Hopelijk wordt het gebruik van de gel dan niet zo intensief dat het me te duur wordt.

Ik zal blijven testen en laten weten hoe het gaat.

Conclusie: Hopelijk Gelukt

Groeten

Erwin en Tante Lies