donderdag 17 augustus 2017

Als je knipperlichtschakelaar het weer eens begeeft.

Bij mijn Strada is de knipperlichtschakelaar al een keer of wat gesneuveld. Dat is niet zo gek want hij zit op een vrij kwetsbare plek op het stuur waar je er makkelijk tegenaan stoot, en het zijn vrij iele schakelaartjes. Heel vervelend, want als je diep in de fiets zit kun je bijna niet je hand uitsteken (laat staan als je onder schuimdeksel of kap zit).

Reparatie met de soldeerbout bij je stuur in de fiets vind ik altijd een crime, en elke keer dat reparatie weer nodig is wordt het stukje draad waaraan je moet solderen weer wat korter.

Daarom heb ik een tijdje geleden al de schakelaar door een snel vervangbare module vervangen. In de fiets heb ik aan de "draadboom" bij het stuur drie stekkertjes geknepen, en ik heb een kleine module van een schakelaar met drie stukjes draad en drie contrastekkertjes in elkaar gesoldeerd. Gewoon thuis, op mijn gemak, op de werkbank.

Die zit nu ook in de vm-tas
Beetje krimpkous om elk draadje en om het geheel, plus een afdekrubbertje, daarmee is de schakelaar ook wat minder regen- en zweetgevoelig.
Nu heb ik in mijn velomobieltas een extra knipperlichtschakelmodule, en vervangen kan, met niet meer gereedschap dan mijn vingers, binnen een paar minuten, ook aan de kant van de weg.

Eenzelfde losse module heb ik trouwens ook gemaakt voor de extra koplampen die bij mijn spiegels zitten, en die ik ook vanaf mijn stuur bedien.


Groet,

Erwin en Tante Lies







maandag 14 augustus 2017

Tante Lies heeft jonkies!

Ik vond de laatste tijd al dat er in Tante's hok nogal wat strootjes en takjes lagen, maar ach daar heb ik verder geen last van, en dat zou ik nog wel eens een keertje opruimen.

Maar, vanochtend toen ik het schuurtje wilde opendoen hoorde ik héél zachtjes, en meerstemmig, toeteren, en daarna het bekende claxongeluid van Tante zelf. Het zou toch niet....

Jawel hoor, Tante Lies had stiekempjes vier jonkies uitgebroed tussen al dat stro, en nu mocht ik de kleintjes ook voor het eerst zien. O, wat keek ze trots uit haar koplampjes!
Mama, mama, mogen we mee??
Ze gingen met zijn vijfjes meteen naar buiten in het zomerzonnetje, maar de kleintjes wilden wel heel graag dicht bij Mama blijven, ook toen ze ging rijden. Als ze heel stil bleven zitten en ik voorzichtig reed bleven ze netjes op de motorkap zitten.
Voor het eerst mee op de motorkap
Ze zijn nog klein, en wielen hebben ze nu nog niet, maar over een tijdje groeien er naar verwachting twee mooie voorwieltjes en een iets groter achterwiel aan elk klein Stradaatje.

Zo, en nu weten jullie dus ook waar de kleine velomobieltjes vandaan komen...

Groet

Erwin en Tante Lies

donderdag 10 augustus 2017

Tante Lies 95 jaar!

Vandaag is het precies 95 jaar geleden dat Tante Lies, de naamgeefster van Strada 191, werd geboren in Grootschermer.

Ze is nooit getrouwd, heeft geen kinderen gekregen, en ze is haar hele leven samen gebleven met haar eveneens ongetrouwde broer Dirk, en heeft bijna tot het einde van haar leven onafgebroken in Grootschermer gewoond. Haar oudste broer Freek was mijn opa, en daarmee was Tante Lies mijn lieve oudtante.
Tante Lies was altijd heel sportief; op deze foto uit 1948 staat ze, met de lauwerkrans om haar nek, tussen haar handbal-teamgenoten.

In 2013 overleed Tante lies, 90 jaar oud, maar op 11 juni 2014 werd haar naamgenote opgehaald in Dronten, en sedert die dag heeft ze, alweer heel sportief, alweer ruim 33000 kilometers afgelegd.

Vandaag ben ik eventjes extra Onderweg met Tante Lies!

Groet,

Erwin en Tante Lies

dinsdag 20 juni 2017

Tante had haar kaartje weer eens nodig

Gisteren op weg naar huis reed ik, zoals altijd, een stuk tussen de auto's, en ik werd ingehaald door een motorrijder die me iets toeriep toen hij me inhaalde. Bij het stoplicht moest hij wachten, en ik ging naast hem staan om te vragen wat er was. Ik kon het al raden: hij vond dat ik op het fietspad moest rijden...
Ik zei hem dat ik daar mág rijden (geloofde hij natuurlijk niet), dus ik vroeg hem of hij de wetstekst wilde zien. "Zet 'm dan daar maar aan de kant", zei hij. Dat hoor je niet vaak als reactie, maar ik vond het prima, en parkeerde de Strada aan de zijkant van de weg.

Nog steeds wist hij zeker dat ik daar niet mocht rijden en dat ik er een bekeuring voor zou krijgen, en ik vertelde dat die dan toch geseponeerd zou worden. Daarop kwam de aap uit de mouw, of liever, de politiebadge uit de jas....

Een politieman, op de motor op weg naar huis, en hij begon over Artikel 5 van de Wegenverkeerswet (je mag geen gevaar of hinder veroorzaken), en ik begon óók over Artikel 5, maar dan van het RVV.

Dit geplastificeerde kaartje zit altijd in mijn vm-tas; hoe handig toch!
Artikel 5 lid 4 kende hij nog niet...

Uiteindelijk werd het een beschaafd en prettig gesprek, waarna ik (over de weg, tussen de auto's) mijn rit hervatte, en deze politieman hopelijk in het vervolg onthoudt dat Tante wel degelijk op de rijbaan mag.

Groet,

Erwin en Tante Lies



woensdag 24 mei 2017

Tante Lies voelt zich bescheten

Vandaag uit het werk was ik op weg naar een afspraak bij een bedrijf, toen ik onderweg ineens iets groots met een natte klets op mijn hoofd, zonnebril en lijf neer voelde komen...
Van halverwege de motorkap tot aan de staart onder de drek

Bleggh, een reiger of andere grote vogel had me te pakken met een grote kledder vogelpoep. Mijn hele vizier zat ook onder.
heel het raam zat onder

Een eind verder ben ik langs de vaart gestopt, heb Tante Lies eens goed bekeken, en heb ik een handdoek uit mijn tas natgemaakt in de vaart om de ergste viezigheid van mezelf, mijn bril en de fiets af te halen.
Duizelingwekkende hoeveelheden stront had die rotvogel op Tante en mij gedumpt zeg!
Voordeel van fietsen met bloot bovenlijf: je krijgt geen vies shirtje
En toen ik bij het bedrijf aankwam heb ik eerst gevraagd of ze een wasbak hadden, want ik had nog allemaal kak in mijn nek...

Thuis heb ik uiteraard Tante Lies getrakteerd op een grote emmer sop.

Deze ontmoeting had wat mij betreft wel achterwege mogen blijven.

Groet

Erwin en Tante Lies

dinsdag 9 mei 2017

Een "Astrekker De Luxe"® voor Tante Lies

Tijdens het recente werk aan de tandjes van Tante Lies bedacht ik dat de astrekker die je nodig hebt om je cassette te vervangen misschien nog wel wat handiger kon, zonder daarbij veel gewicht toe te voegen. Op lange reizen moet de astrekker immers ook mee, want je hebt hem ook nodig als je bijvoorbeeld een spaak in het achterwiel moet vervangen.

Als je achteras niet zo makkelijk loskomt moet je best veel kracht zetten om het stuk aluminium buis vast te houden terwijl je de moer aan het uiteinde ronddraait om de as er uit te trekken. Dat stuk buis kun je dan met de hand vasthouden, maar vooral met een beetje vette jatten lukt dat maar matig. En een grote waterpomptang mee in de vm-tas, dat vind ik weer een beetje zwaar.

Daarom heeft Tante Lies' Astrekker De Luxe een draaibare handgreep, uit te klappen voor gebruik. Een aluminium strip, vastgezet met twee boutjes vormt de greep. De astrekker wordt er nauwelijks groter of zwaarder door.
Met uitgeklapt handvat
Het origineel
Met ingeklapt handvat is hij niet veel groter dan het origineel

Ook heb ik nog een klein taatslager tussen de buis en de moer geplaatst, zodat het uittrekken van de as nog soepeler gaat. Voor een paar Euro gekocht bij  De Lagerboer.


In gebruik.
Het draaien van de moer van de astrekker doe ik nog steeds met een 13 mm (ratel-)sleutel; die moet sowieso mee om de asmoeren- en bouten los en weer vast te kunnen maken.

Deze aanpassing aan de astrekker is vrij simpel te doen.

Groet

Erwin en Tante Lies

vrijdag 5 mei 2017

Tante Lies krijgt nieuwe tandjes

Ze is er misschien nog wat jong voor, maar na iets minder dan drie jaar is Tante al aan het wisselen van haar tandjes toe.
De "melktandjes" van Tante Lies
Dat merkte ik bij mijn recente bezoek aan het Drielandenpunt. Dat komt misschien ook omdat ik voorheen niet gewend was aan een derailleurfiets, en mogelijk niet zo netjes schakel(de).

Dus thuis aangekomen heb ik De Orthodontisten in Dronten gebeld met het verzoek alles wat ik nodig had naar me op te sturen. De spulletjes waren er de volgende dag al, lekker snelle service!
Heeft het allemaal bijna 31000 km uitgehouden

Ik ontving dus drie nieuwe X9SL Gold  kettingen, één cassette 11-32, drie nieuwe voorbladen, een kettingrol en een paar veertjes voor mijn rechter gripshift, want daar was de indexveer van gebroken.
Bijna net zo duur als echt goud; hier ligt voor meer dan €100 aan ketting!

Alles was in een paar uurtjes geïnstalleerd, onder andere met dat handige stuk electra-veer wat ik al een paar jaar in mijn velomobieltas heb zitten, te gebruiken om de ketting door de kettingbuis te krijgen.

De Strada heeft nu een grootste achtertandwiel met 32 i.p.v. 28 tanden, dus kan ik nu hopelijk met iets minder moeite de Limburgse heuvels beklimmen.
Oud en nieuw naast elkaar.

De kettinglengte was even pielen, want hij mag niet te strak staan als ik voor en achter op het grootste tandwiel schakel, en niet te los als ik de beide kleinste tandwielen gebruik. Ook kwam ik er achter dat mijn achterderailleur niet op het kleinste achtertandwiel wilde schakelen, ik heb dus al een tijdje 3x8, en niet 3x9 versnellingen gehad. Ook dat was snel aangepast, dus nu is Tante voorlopig weer klaar voor de volgende tig kilometers.
En zo ziet het er nu in het vooronder uit.

Groet

Erwin en Tante Lies