maandag 20 augustus 2018

Met Tante naar de molens van Kinderdijk

Nadat ik al vaak hele mooie foto's van Rob "Quest 171" van de molens bij Kinderdijk had gezien vond ik het nu toch eens tijd om daar zelf heen te rijden met Tante Lies.
Via Brouter.de een mooie route bij elkaar geklikt, en karren maar.
Het is echt indrukwekkend hoeveel moois er langs zo'n route in ons eigen land te zien is.
Niet zo mooi gefotografeerd als Rob het kan...
Het was wel erg rustig bij de molens, ik had verwacht hele hordes toeristen te horen gillen bij het aanschouwen van mijn velomobiel, maar dat zat er vandaag helaas niet in.
Ja, ik ben het echt zelf!
Onderweg ook nog even taart gegeten bij de Koffiemolen (waar ze gelukkig ook thee hadden).
Nu eens geen appeltaart.
 En na 152 kilometer was ik weer thuis; een mooi ritje, weer eens een blogpostje waard.

Groet

Erwin en Tante Lies

maandag 11 juni 2018

Hieperdepiep!

Vandaag is Tante vier jaar oud geworden!
En ze heeft heel wat meegemaakt: bijna 44000 kilometer zijn onder haar banden weggegleden, ontelbare liters zweet van Het Baasje zijn op haar bodem terecht gekomen, drie keer is ze aangereden (dát wil ze nooit meer meemaken), haar tandjes zijn al eens gewisseld, ze heeft leren vliegen, en ze heeft al heel wat tochten met andere velomobielen mogen rijden.

Wat wil een vier jaar oude velomobiel nog meer, behalve nog héél veel kilometers meer rijden!

Groet

Erwin en Tante Lies

zaterdag 9 juni 2018

Tante Lies vliegt in de lucht!

Kunnen Strada's vliegen?
Zeker wel!
Daarna heb ik ook nog even, buiten het zicht van de camera, een rondje om de kerktoren gevlogen en een paar loopings gemaakt.

Groet,

Erwin en Tante Lies

donderdag 7 juni 2018

Kleffe plakhandjes van Tante Lies

Na bijna vier jaar fietsen begon het rubber van de twistgrips van Tante Lies steeds meer op een soort winegum te lijken, soort van licht vloeibaar en plakkerig. Het voelde een beetje alsof ik fietste met kleffe plakhandjes.
Dat ziet er toch vrij ranzig uit.
Nu merkte ik laatst dat het rubber van de Ergon GP-1 handgrepen die ik op mijn Brompton heb daar ook last van hebben, en iemand vertelde me dat dat onder andere komt door zonnebrandcrème. En dat gebruik ik ook wel als ik in de Strada zit.

Daarom de vrienden in Dronten gebeld of die nog nieuwe SRAM X-0 twistgrip-handvatten voor me hadden, en dankzij hun snelle service lagen ze de volgende dag al op me te wachten toen ik thuiskwam.

Nu had ik al eens de indexveer van de rechter gripshift gebroken, dus ik wist hoe de handgreep er af moest, maar toch was ik blij dat ik dit filmpje weer terugvond, want zo heel erg goed wist ik nu ook niet meer hoe de handgreep er ook weer op moest. 

Maar als je het eenmaal door hebt is het een kwestie van een paar minuutjes om de handgrepen te vervangen voor mooie nieuwe die aanvoelen als solide rubber in plaats van kauwgum.
Dat ziet er een stuk beter uit
In het setje zaten ook nieuwe index- en duwveren, dus die heb ik in mijn velomobieltas gedaan; als er weer een indexveer breekt tijdens een verre rit kan ik hem ter plekke vervangen.
Reserve-verem in de vm-tas

En nu op naar de vier jaar Strada-rijden!

Groet

Erwin en Tante Lies

vrijdag 18 mei 2018

Met Tante Lies in de achtbaan

Wil je een soort achtbaan- of botsautootjes-rit maken bij mij in de straat? Dat kan nu, op bijgaand filmpje:
Waarom al dat gezwier? Nou, ik heb het achterwiel eruit gehad en de ophanging los gehad, en nu wilde ik even zeker weten dat er niks aanloopt in scherpe bochten.

Verder heb ik ongeveer een halve kilo bagger uit de achterwielkast verwijderd, dus Tante is ook weer iets afgevallen.

Groet

Erwin en Tante Lies

donderdag 3 mei 2018

Een knagend gevoel

Na al mijn recente rem-gedoe keek ik gisteren na mijn werk toch nog maar even of ik de remmen van Tante Lies écht niet beter kon afstellen. Ik ga immers morgen samen met Wilco "De Bak" naar het Vlaams ligfietstreffen, meer dan 200 kilometer van huis, en dan moet alles in orde zijn.

Nou, dat was dus niet zo: de rechter buiten-remkabel was goeddeels doorgeknaagd door het randje van Tante's eigen body.
Alsof de muizen eraan geknaagd hadden...
Erg onhandig, want als ik Velomobiel.nl nog zou bellen voor een vervangende kabel zou ik die vast niet meer op tijd in huis hebben. Bovendien moest ik vandaag toch ook nog naar mijn werk. Maar het was pas 17:30, dus was mijn allerbeste lokale fietsenmaker nog open. 

Snel daarheen op de stadsfiets, een flink eind buitenkabel en een nieuwe binnenkabel kopen, en aan de slag. Met enige inspanning was de kabel op maat gemaakt en gemonteerd, waren de remmen afgesteld, en was een bevredigende proefrit gemaakt. Nu heb ik de kabel weer zo aan de voorwielophanging vastgezet dat hij niet langs het randje van de carrosserie schuurt. Dat was oorspronkelijk vast ook zo, maar het tiewrapje is ooit ergens verloren gegaan denk ik.

Weer een klusje aan de Strada voor het eerst gedaan. Ik word nog eens een ervaren velomobiel-sleutelaar op deze manier...

Op naar Axel dus, en wie weet kom ik je daar wel tegen!

Groet

Erwin en Tante Lies