maandag 7 november 2016

Tante Lies rijdt dwars door een Politie-afzetting

Vanmorgen, in het stikdonker op weg naar mijn werk, zag ik in Nieuw-Vennep een over de de weg gespannen rood-wit lintje, maar ja, dat zat zo hoog, daar kon Tante Lies zó onderdoor.

Even verderop was nog zo'n lintje, maar dan nét iets lager, dus die moest ik even met mijn hand een stukje optillen om hem over de smurfenmuts te tillen.

Toen ik dat deed kwam er een enigszins geagiteerde meneer met een portofoon op me af om te vragen waarom ik door de Politie-afzetting was gereden.

Maar dat lintje was zo verdraaid dat dat ik echt niet had gezien wat er stond.
Dat was dus niet te lezen,.
Hij vertelde dat ze er behoorlijk ziek van werden dat iedereen de afzettingen maar negeerde, maar toen ik duidelijk maakte dat ik niet expres hun sporenonderzoek probeerde te verprutsen werd het me vergeven en werd het nog een gezellig gesprekje over "Hoe hard gaat dat ding nou?*", en "Zit dat lekker?#". Met een "Prettige dag verder" namen we vriendelijk afscheid van elkaar, en ik ging weer verder naar mijn werk.

Pas daar zag ik dat ik dwars door het gebied was gereden dat was afgesloten wegens een plofkraak. Oeps!
Ik hoop dat er niet uit het sporenonderzoek komt dat  de daders waarschijnlijk zijn weggereden met een driewielig voertuig van zo'n 80 cm breed....

Groet

Erwin en Tante Lies

Je kent de antwoorden vast al wel:
* Als ik niet trap staat 'ie stil. En nee, ik heb geen electro-ondersteuning.
# Nou en of, vergelijk het maar met je luie stoel thuis voor de TV.


dinsdag 1 november 2016

Als Supermario in de krant

Behalve de enthousiaste piloot van Tante Lies ben ik ook nog voorzitter van de Fietsersbond-afdeling Haarlemmermeer. Zaterdag 22 Oktober hebben we weer onze jaarlijkse fietsverlichtings-reparatie-actie gehouden. Daarbij proberen we ter plekke defecte fietsverlichting weer in orde te maken; als velomobielrijder weet ik ook heel goed hoe gevaarlijk het is als medefietsers geen licht hebben, dus dit was mijn kleine bijdrage om het verkeer wat veiliger te maken.

Ik had Sjoerd ook nog uitgenodigd om even met zijn zwarte Strada langs te komen, maar dat wilde hij niet, want "Sta ik zeker op de foto als het kneusje dat zijn eigen verlichting niet kan fixen...". Ik had eigenlijk stilletjes gehoopt op een foto in de krant met een velomobiel erop en een onderschrift dat de Fietsersbond zelfs verstand van zulke exotische fietsen heeft.

In plaats daarvan werd ik op de foto gezet met een net gerepareerde fiets die nog twee jaar ouder was dan ikzelf. En die foto kwam in de krant terecht.

Supermario repareert óók fietsen...
Toen ik mezelf op die foto zag met mijn overall (om mijn kleren schoon te houden), hesje en pet (voor de herkenbaarheid), en mijn snor moest ik meteen denken aan Supermario, en ik was niet de enige....
Mijn dubbelganger?
We hebben er thuis maar hartelijk om gelachen.

Groet

Erwin en Tante Lies

woensdag 26 oktober 2016

Tante Lies wordt opgehaald door een Heel Dom Baasje

Vandaag kon ik Tante Lies weer ophalen, dus vertrok ik om even over zevenen 's ochtends om met de trein en de benenwagen naar Velomobiel.nl in Dronten te gaan.

Na een eindje kletsen en theedrinken (en trapasklemmen voor Wilco in ontvangst nemen) ging ik weer naar huis, maar ik keerde na minder dan honderd meter al weer om omdat mijn stuur nogal scheef stond. Theo zette het stuur wat rechter met een hele lange imbussleutel, en ik kon weer op weg. Theo zei nog "Tot zo" tegen me, waarop ik antwoordde dat ik hoopte dat dat niet nodig was.

Na een kilometer of 13 gereden te hebben had ik (ik had oortjes in met muziek) het idee dat mijn knipperlichtzoemertje het niet goed deed, dus oortjes uit en inderdaad, het zoemertje deed nauwelijks iets. Daarom gestopt en uit de Strada geklommen om aan de buitenkant te constateren dat de knipperlichten inderdaad niet werkten.

Sh*t, nou moest ik toch weer terug. Ik wist dat er ook naar de electrische installatie was gekeken, en nou was er toch nog iets niet in orde. Fiets omgedraaid en maar weer terug onderweg naar Dronten gegaan.

Toen ik nog maar een paar kilometer van de werkplaats was probeerde ik toch ook nog maar even mijn claxon, en die deed ook niks! Maar toen wist ik het meteen: mijn accu was gewoon bijna leeg....

Even omschakelen naar de tweede accu, en alles deed het weer. Oww, wat stom zeg, dat ik dat niet eerder bedacht had.

Dus de fiets maar wéér omgedraaid, en nogmaals richting huis gereden. Wel jammer dat ik nu 22 km extra moest fietsen. Tegen de tijd dat ik bijna thuis was had ik nog wat regen op mijn kop gekregen ook en ik had helemaal geen zin meer.
Na 100 km zat ik er een beetje doorheen...

Een korte pauze aan de rand van de weg deed wonderen en na 118 km was ik weer thuis. Daarna heb ik Tante nog even in bad gedaan, en de accu's aan de oplader gehangen.

Volgende keer moet ik ietsjes beter nadenken....

Groet

Erwin en Tante Lies

maandag 24 oktober 2016

Nog twee nachtjes slapen...

Nog twee nachtjes slapen, dan mag ik Tante Lies weer ophalen in Dronten.

Inmiddels heb ik ook wat foto's van de schade aan de linkerkant van de Strada:
Soort van wokkeltje

Deze veerpoot is rijp voor de afvalbak
Krak. Moet ook weer gerepareerd worden
Omdat de schade aan de carrosserie in de wielkast is hoeft de hele fiets niet overgespoten te worden.

Helaas heeft de tegenpartij nog niet gereageerd naar zijn verzekeraar, dus zal ik de kosten zelf maar voorschieten; ik heb er ook niks aan als Tante Lies de hele tijd in Dronten staat te wachten. Gelukkig heb ik wel een getuige die alles vlak voor haar neus zag gebeuren.

 Woensdag ga ik met de trein naar Dronten, en dan fiets ik weer naar huis.
Als je me ziet, zwaai dan even!
En nu hoop ik voortaan van dat gebots af te zijn!

Groet

Erwin en Tante Lies

maandag 10 oktober 2016

Tante Lies krijgt een kaartje

Vanwege mijn aanrijding van afgelopen donderdag was ik met auto en open ligfiets naar het Herfsttreffen gekomen. Daar kreeg ik een mooie Beterschapskaart voor Tante Lies (en mezelf), geregeld door Roef, en door zo'n 25 medeliggers getekend.



Ik werd er wel door geroerd moet ik toegeven. Dank allemaal!

Groet

Erwin en Tante Lies

donderdag 6 oktober 2016

Bah, alweer aangereden.

Ruim een uur geleden is Tante Lies alweer in de flank aangereden, dit keer door een bromfietser die geen voorrang verleende. Dus morgen naar het Herfsttreffen fietsen kan ik wel op mijn buik schrijven. Zelf ben ik er deze keer met wat schaaf- en snijwonden vanaf gekomen, en ik voel nu al dat mijn linkerkant flink beurs is.

Een collega die langskwam heeft me geholpen Tante terug te dragen naar mijn werk, waar ik nu op een lift naar huis zit te wachten (met een kop thee voor de schrik).

Later meer....

Groet 
Erwin en gewonde Tante Lies