Gisteren heb ik met afgedekte voetengaten en onder het schuimdeksel gereden, en ik voelde me als een stoofpeertje: warm, zacht en roze.
Vanmorgen dus de stoute overschoenen aangetrokken en bij -5°C met open voetengaten en zonder schuimdeksel de rit naar mijn werk gedaan. Heerlijk!
Als concessie aan de kou had ik wel een paar overschoentjes aan, een kort thermo-hemdje onder mijn dunne merinowollen shirtje, en een paar dunne hardloophandschoentjes.
Die open voetengaten, dat zijn blijvertjes!
Groet,
Erwin en Tante Lies
dinsdag 19 januari 2016
zondag 10 januari 2016
Spoort Tante Lies nog wel helemaal?
Ik ben al heel lang benieuwd of Tante Lies nog wel helemaal spoort, na alle kuilen, hobbels en stoeprandjes die ik in bijna 17000 kilometer heb meegepikt.
Bij de Oliebollentocht heb ik van Peter de Rond een traploze stuurstangverstelling gekocht, zodat ik de sporing van mijn Strada heel precies kan instellen.
Dan moet ik natuurlijk eerst weten óf Tante Lies wel een beetje spoort. Dat moet op een vlakke ondergrond die ook nog eens precies waterpas is, en helaas is mijn voortuin verre van dat, en de Strada past ook niet door de voordeur ons huis in.
Daarom heb ik eerst maar eens een "steltafel"gemaakt waarop de Strada precies waterpas kan worden gezet. Het is een T-vorm geworden met twee stelpoten en een ingebouwd waterpas, waardoor de fiets heel precies waterpas kan worden gezet op een oneven ondergrond.
Twee aluminium kokerprofielen van 2 meter lang wil ik vervolgens tegen de voorwielen aanklemmen. De profielen moeten natuurlijk precies evenwijdig aan de velgen komen, en precies waterpas. Op de profielen zitten stelnokjes die heel precies evenveel uitsteken om te zorgen dat ze goed evenwijdig aan de velgen liggen. Met de digitale schuifmaat zorg ik dat het verschil minder dan 0.03 mm is.
De banden hoef ik dan niet leeg te laten lopen. Met klemmen om de banden heen zorg ik dat de profielen strak en evenwijdig aan de velg lopen. Het kokerprofiel komt dus niet tegen de band aan.
Als ik dan het verschil meet tussen de uiteinden van de profielen kan ik met behulp van wat goniometrie uitrekenen hoeveel graden toe- of uitspoor de Strada precies heeft.
Bij de Oliebollentocht heb ik van Peter de Rond een traploze stuurstangverstelling gekocht, zodat ik de sporing van mijn Strada heel precies kan instellen.
![]() |
| Deze kogelkop heeft linkse draad en is daardoor traploos verstelbaar |
Daarom heb ik eerst maar eens een "steltafel"gemaakt waarop de Strada precies waterpas kan worden gezet. Het is een T-vorm geworden met twee stelpoten en een ingebouwd waterpas, waardoor de fiets heel precies waterpas kan worden gezet op een oneven ondergrond.
![]() | ||
| Alleen de linker- en rechterarm hebben hoogteverstelling nodig |
![]() |
| Hiermee kan ik snel zien of de T netjes waterpas staat |
![]() |
| De stelpoot draait rond in een inslagmoer in het hout |
![]() |
| De twee stelnokjes moeten precies evenveel uitsteken |
![]() |
| Een digitale schuifmaat is handig om de twee nokjes precies even hoog te maken |
![]() |
| Het kokerprofiel kan hiermee in twee vlakken precies waterpas gezet worden |
Als ik dan het verschil meet tussen de uiteinden van de profielen kan ik met behulp van wat goniometrie uitrekenen hoeveel graden toe- of uitspoor de Strada precies heeft.
![]() |
| Aan het einde van de profielen zitten stelpoten om het profiel precies waterpas te zetten |
![]() |
| Als beide achtereinden van de profielen even ver van de fiets af zitten staat het stuur recht. |
En om zeker te zijn dat ik niet teveel meetfouten introduceer heb ik eerst gemeten, daarna beide profielen met elkaar verwisseld en weer precies waterpas gesteld, en in beide gevallen mat ik aan de achterkant 1,7 cm meer afstand dan aan de voorkant.
Dat betekent dat Tante Lies' voorwielen minder dan ½° toespoor hebben.
![]() |
| Ik heb een berekening in Excel gemaakt die het verschil tussen voor en achter omzet in een hoek. |
Ik zet het de Rond-kogelkopje er binnenkort wel een keer op, maar gezien deze uitslag heeft het zeker geen haast.
Conclusie: Tante Lies spoort zéker!
Groet
Erwin en Tante Lies
dinsdag 29 december 2015
Snelheidsrecord tijdens OBT 2015
Gisteren tijdens de oliebollentocht heb ik mijn persoonlijk Snelheidsrecord aanzienlijk aangescherpt. Met ruim 76 km/h denderde ik in Duitsland van de heuvel af.
Het was prachtig weer en ik heb weer veel bekenden gesproken.
Nu nog ontbijten en dan de 200 km naar huis nog rijden, waarvan de eerste 160 samen met Wilco dus dat is gezellig.
Groet
Erwin en Tante Lies
vrijdag 25 september 2015
Groot schandaal: velomobielen zijn nog veel schoner dan altijd werd aangenomen
Na de schandalen bij Volkswagen, Audi, Seat, Opel en BMW is nu eens gedegen onderzoek gedaan naar de fijnstof-uitstoot van velomobielen. Deze blijkt bij deze mensaangedreven voertuigen nog veel geringer te zijn dan tot dusverre werd aangenomen, zo blijkt uit onderzoek.
Bij testritten werden in het geniep grote hoeveelheden bagage meegenomen, voetengaten werden niet afgeplakt, en banden niet extra hard opgepompt, dit allemaal om een zo hoog mogelijke uitstoot van schadelijke stoffen te veroorzaken. Er werd zelfs niet geschroomd de berijder tevoren flinke hoeveelheden bonen- en erwtensoep toe te dienen om aanvullende uitstoot te bewerkstelligen.
Ondanks dit alles bleek het niet mogelijk te zijn met de velomobiel ook maar in de buurt te komen van hetgeen wordt bereikt door eerdergenoemde automerken.
Over een verplicht gebruik van velomobielen en aanverwante vervoersmiddelen, zoals lig-, race- en andere fietsen, wordt nagedacht.
Groet
Erwin en Tante Lies
Bij testritten werden in het geniep grote hoeveelheden bagage meegenomen, voetengaten werden niet afgeplakt, en banden niet extra hard opgepompt, dit allemaal om een zo hoog mogelijke uitstoot van schadelijke stoffen te veroorzaken. Er werd zelfs niet geschroomd de berijder tevoren flinke hoeveelheden bonen- en erwtensoep toe te dienen om aanvullende uitstoot te bewerkstelligen.
Ondanks dit alles bleek het niet mogelijk te zijn met de velomobiel ook maar in de buurt te komen van hetgeen wordt bereikt door eerdergenoemde automerken.
Over een verplicht gebruik van velomobielen en aanverwante vervoersmiddelen, zoals lig-, race- en andere fietsen, wordt nagedacht.
Groet
Erwin en Tante Lies
zaterdag 19 september 2015
Van een BEL, een RIS en een VIS.
Nadat ik onlangs Wilco's mooie ding-dong-bel had gehoord rees bij mij het verlangen ook zo'n vriendelijk klinkend gevaarte in het vooronder van Tante Lies te monteren. Ik had er nog wel eentje bij de Action vandaan, maar die klonk zo vals als de nacht, dus gisteren ben ik stand en land afgefietst op zoek naar een ding-dong-bel die níet vals klonk. In totaal heb ik wel een stuk of 30 bellen uitgeprobeerd in zo'n zes winkels tot ik er een vond die goed klonk. Prompt werd me bij de kassa gevraagd of ik die meneer was die proefritten op alle bellen had gemaakt, en of ik soms muziekleraar was.
Vanmorgen heb ik de bel gemonteerd en daarna een proefrit gemaakt (je moet altijd een goede reden hebben voor een proefrit, en deze klinkt heel mooi).
Daarbij zag ik in de verte langs de Ringvaart een groepje racefietsers die behoorlijk hard leken te gaan. De RIS sloeg meteen in alle hevigheid toe, en met wat moeite kon ik ze nog inhalen ook. Daarna kwamen we echter in een stuk met wegversmallingen en auto's, en bij het verkeerslicht moest ik stoppen voor rood.
De racefietsers echter scheurden keihard door rood, veroorzaakten bijna een botsing, en weg waren ze. Ik vroeg me af of er bij racefietsers zoiets als VIS bestaat, en of deze heren daar soms last van hadden. Dankzij alle in de weg rijdende auto's en op rood springende verkeerslichten heb ik ze niet meer terug gezien, dus ik kon het ze niet vragen.
Wij kwamen in ieder geval, zonder door rood te rijden, weer veilig thuis, mét een goedgekeurde bel aan boord.
Groet
Erwin en Tante Lies
Raden welke bel ik in Tante Lies heb gemonteerd..
Vanmorgen heb ik de bel gemonteerd en daarna een proefrit gemaakt (je moet altijd een goede reden hebben voor een proefrit, en deze klinkt heel mooi).
Daarbij zag ik in de verte langs de Ringvaart een groepje racefietsers die behoorlijk hard leken te gaan. De RIS sloeg meteen in alle hevigheid toe, en met wat moeite kon ik ze nog inhalen ook. Daarna kwamen we echter in een stuk met wegversmallingen en auto's, en bij het verkeerslicht moest ik stoppen voor rood.
De racefietsers echter scheurden keihard door rood, veroorzaakten bijna een botsing, en weg waren ze. Ik vroeg me af of er bij racefietsers zoiets als VIS bestaat, en of deze heren daar soms last van hadden. Dankzij alle in de weg rijdende auto's en op rood springende verkeerslichten heb ik ze niet meer terug gezien, dus ik kon het ze niet vragen.
Wij kwamen in ieder geval, zonder door rood te rijden, weer veilig thuis, mét een goedgekeurde bel aan boord.
Groet
Erwin en Tante Lies
dinsdag 8 september 2015
Tante Lies ontmoet een Speed-Ebike
Vanmiddag op weg naar huis draaide in Nieuw-Vennep vlak achter me een electrische fiets de weg langs de Hoofdvaart op. Het viel me meteen op dat hij, terwijl ik vanaf het stoplicht versnelde, aardig in de buurt bleef.
Het zou toch niet zo'n hogesnelheids-Ebike zijn? Die was ik nog niet eerder tegengekomen, en die dingen schijnen echt hard te kunnen.
Daarom eens even flink de gang erin gezet, en inderdaad, ik moest 46 km/h gaan rijden om hem af te schudden, maar klaarblijkelijk moest hij daarvoor ook flink meetrappen.Toen ik duidelijk niet ingehaald zou gaan worden verloor hij de moed, en zijn snelheid zakte flink terug, zodat hij zienderogen kleiner werd in mijn spiegeltjes.
Zo eentje wil ik nog wel eens tegenkomen; leuk om mee te spelen!
Groet
Erwin en Tante Lies
Het zou toch niet zo'n hogesnelheids-Ebike zijn? Die was ik nog niet eerder tegengekomen, en die dingen schijnen echt hard te kunnen.
Daarom eens even flink de gang erin gezet, en inderdaad, ik moest 46 km/h gaan rijden om hem af te schudden, maar klaarblijkelijk moest hij daarvoor ook flink meetrappen.Toen ik duidelijk niet ingehaald zou gaan worden verloor hij de moed, en zijn snelheid zakte flink terug, zodat hij zienderogen kleiner werd in mijn spiegeltjes.
Zo eentje wil ik nog wel eens tegenkomen; leuk om mee te spelen!
Groet
Erwin en Tante Lies
dinsdag 11 augustus 2015
Krak! Alweer!
De afgelopen drie weken ben ik op vakantie geweest, en heb ik rondgelopen en gereden op plaatsen die niet zo geschikt zijn voor velomobielen.
Gisteren ging ik voor het eerst weer met Tante Lies naar het werk, en vooral op de terugweg had ik het idee dat het allemaal wat pieperig en krakerig klonk. Niet ikzelf gelukkig, maar wel ergens in de Strada. De veerpoten heb ik gesmeerd dus die waren het vast niet.
Thuis toch maar even de velomobiel op haar kant gelegd en in het vooronder gekeken. Ja hoor, weer een gebroken trapasbeugel.
De voorste deze keer. Ik heb er maar weer een andere in gezet. Ik vraag me ondertussen wel af hoe vast je die dingen nu aan moet trekken om te zorgen dat ze niet te los zitten maar ook niet breken. Helaas staat hierover niets in de gebruiksaanwijzing van de Strada.
"Vast is vast" zou je zeggen, maar een mooie aanwijzing in Nm zou fijn zijn.
Groet
Erwin en Tante Lies
![]() |
| 40%. Zo steil kom je ze niet vaak tegen! |
![]() |
| Zelfs niet geschkt voor 50mm banden |
![]() |
| Die had ik al gesmeerd. |
![]() |
| Nummer 2. |
"Vast is vast" zou je zeggen, maar een mooie aanwijzing in Nm zou fijn zijn.
Groet
Erwin en Tante Lies
Abonneren op:
Posts (Atom)















