Tante Lies in de flank geramd door een auto!

Even een kort berichtje,

Vanmiddag op weg naar huis ben ik door een automobilist die geen voorrang verleende in de rechterflank van de Strada aangereden, waarbij de fiets op zijn linkerkant terechtkwam en ik met mijn hoofd op de straat terechtkwam.

Ik ben door de ambulancedienst naar het ziekenhuis meegenomen, daar zijn een stuk of vier röntgenfoto's van mijn schouder en een CT scan van mijn hoofd gemaakt. Mijn schouder is niet gebroken, de CT scan heeft vastgesteld wat ik al vermoedde: er zitten daadwerkelijk hersens in mijn pannetje en die zien er nog goed uit. Ik ben, vooral rechts, helemaal beurs en geschaafd, met een mooie plakker op mijn rechterkuit en een buil en schaafplek op mijn hoofd.

Ik reed met alle VIER koplampen aan, maar dat was klaarblijkelijk nog niet genoeg, en ik reed maximaal 30.

Met Tante Lies gaat het niet zo goed helaas. Het rechtervoorwiel is helemaal naar links gedrukt en het linkervoorwiel staat helemaal scheef.

Een paar foto's staan hier.
En hier nog een stukje uit het Haarlems Dagblad met een verwijzing naar mijn eigen blog.

Groet

Erwin en zieke Tante Lies

Naschrift donderdagmorgen:
Vannacht heel slecht geslapen; overal pijn en ik zag in mijn gedachten telkens die grote zwarte auto weer vlak bij mijn gezicht in de fiets naar binnen rijden. Ook vroeg ik me de hele tijd af hoe het nu verder met mijn fiets moet, en of het financieel ook in orde komt. Net 1½ jaar gebruikt, en 18000 km gereden, dat is voor een velomobiel nog bijna nieuw. Er zitten een heleboel scheuren in de carrosserie, één wiel wil niet meer draaien en het andere staat helemaal scheef en wil ook niet meer rechtuit.

Cabrio rijden bij -5°C, wie doet dat nou?

Gisteren heb ik met afgedekte voetengaten en onder het schuimdeksel gereden, en ik voelde me als een stoofpeertje: warm, zacht en roze.

Vanmorgen dus de stoute overschoenen aangetrokken en bij -5°C met open voetengaten en zonder schuimdeksel de rit naar mijn werk gedaan. Heerlijk!

Als concessie aan de kou had ik wel een paar overschoentjes aan, een kort thermo-hemdje onder mijn dunne merinowollen shirtje, en een paar dunne hardloophandschoentjes.

Die open voetengaten, dat zijn blijvertjes!

Groet,

Erwin en Tante Lies

Spoort Tante Lies nog wel helemaal?

Ik ben al heel lang benieuwd of Tante Lies nog wel helemaal spoort, na alle kuilen, hobbels en stoeprandjes die ik in bijna 17000 kilometer heb meegepikt.

Bij de Oliebollentocht heb ik van Peter de Rond een traploze stuurstangverstelling gekocht, zodat ik de sporing van mijn Strada heel precies kan instellen.

Deze kogelkop heeft linkse draad en is daardoor traploos verstelbaar

Dan moet ik natuurlijk eerst weten óf Tante Lies wel een beetje spoort. Dat moet op een vlakke ondergrond die ook nog eens precies waterpas is, en helaas is mijn voortuin verre van dat, en de Strada past ook niet door de voordeur ons huis in.

Daarom heb ik eerst maar eens een "steltafel"gemaakt waarop de Strada precies waterpas kan worden gezet. Het is een T-vorm geworden met twee stelpoten en een ingebouwd waterpas, waardoor de fiets heel precies waterpas kan worden gezet op een oneven ondergrond.

Alleen de linker- en rechterarm hebben hoogteverstelling nodig

Hiermee kan ik snel zien of de T netjes waterpas staat

De stelpoot draait rond in een inslagmoer in het hout

Twee aluminium kokerprofielen van 2 meter lang wil ik vervolgens tegen de voorwielen aanklemmen. De profielen moeten natuurlijk precies evenwijdig aan de velgen komen, en precies waterpas. Op de profielen zitten stelnokjes die heel precies evenveel uitsteken om te zorgen dat ze goed evenwijdig aan de velgen liggen. Met de digitale schuifmaat zorg ik dat het verschil minder dan 0.03 mm is.

De twee stelnokjes moeten precies evenveel uitsteken

Een digitale schuifmaat is handig om de twee nokjes precies even hoog te maken

De banden hoef ik dan niet leeg te laten lopen. Met klemmen om de banden heen zorg ik dat de profielen strak en evenwijdig aan de velg lopen. Het kokerprofiel komt dus niet tegen de band aan.

Het kokerprofiel kan hiermee in twee vlakken precies waterpas gezet worden

Als ik dan het verschil meet tussen de uiteinden van de profielen kan ik met behulp van wat goniometrie uitrekenen hoeveel graden toe- of uitspoor de Strada precies heeft.

Aan het einde van de profielen zitten stelpoten om het profiel precies waterpas te zetten

Als beide achtereinden van de profielen even ver van de fiets af zitten staat het stuur recht.

En om zeker te zijn dat ik niet teveel meetfouten introduceer heb ik eerst gemeten, daarna beide profielen met elkaar verwisseld en weer precies waterpas gesteld, en in beide gevallen mat ik aan de achterkant 1,7 cm meer afstand dan aan de voorkant.

Dat betekent dat Tante Lies' voorwielen minder dan ½° toespoor hebben.

Ik heb een berekening in Excel gemaakt die het verschil tussen voor en achter omzet in een hoek.

Ik zet het de Rond-kogelkopje er binnenkort wel een keer op, maar gezien deze uitslag heeft het zeker geen haast.

Conclusie: Tante Lies spoort zéker!

Groet

Erwin en Tante Lies

Snelheidsrecord tijdens OBT 2015

Gisteren tijdens de oliebollentocht heb ik mijn persoonlijk Snelheidsrecord aanzienlijk aangescherpt. Met ruim 76 km/h denderde ik in Duitsland van de heuvel af.

Het was prachtig weer en ik heb weer veel bekenden gesproken.

Nu nog ontbijten en dan de 200 km naar huis nog rijden, waarvan de eerste 160 samen met Wilco dus dat is gezellig.

Groet 

Erwin en Tante Lies 

Groot schandaal: velomobielen zijn nog veel schoner dan altijd werd aangenomen

Na de schandalen bij Volkswagen, Audi, Seat, Opel en BMW is nu eens gedegen onderzoek gedaan naar de fijnstof-uitstoot van velomobielen. Deze blijkt bij deze mensaangedreven voertuigen nog veel geringer te zijn dan tot dusverre werd aangenomen, zo blijkt uit onderzoek.

Bij testritten werden in het geniep grote hoeveelheden bagage meegenomen, voetengaten werden niet afgeplakt, en banden niet extra hard opgepompt, dit allemaal om een zo hoog mogelijke uitstoot van schadelijke stoffen te veroorzaken. Er werd zelfs niet geschroomd de berijder tevoren flinke hoeveelheden bonen- en erwtensoep toe te dienen om aanvullende uitstoot te bewerkstelligen.

Ondanks dit alles bleek het niet mogelijk te zijn met de velomobiel ook maar in de buurt te komen van hetgeen wordt bereikt door eerdergenoemde automerken.

Over een verplicht gebruik van velomobielen en aanverwante vervoersmiddelen, zoals lig-, race- en andere fietsen, wordt nagedacht.

Groet

Erwin en Tante Lies

Van een BEL, een RIS en een VIS.

Nadat ik onlangs Wilco's mooie ding-dong-bel had gehoord rees bij mij het verlangen ook zo'n vriendelijk klinkend gevaarte in het vooronder van Tante Lies te monteren. Ik had er nog wel eentje bij de Action vandaan, maar die klonk zo vals als de nacht, dus gisteren ben ik stand en land afgefietst op zoek naar een ding-dong-bel die níet vals klonk. In totaal heb ik wel een stuk of 30 bellen uitgeprobeerd in zo'n zes winkels tot ik er een vond die goed klonk. Prompt werd me bij de kassa gevraagd of ik die meneer was die proefritten op alle bellen had gemaakt, en of ik soms muziekleraar was.

Raden welke bel ik in Tante Lies heb gemonteerd..

Vanmorgen heb ik de bel gemonteerd en daarna een proefrit gemaakt (je moet altijd een goede reden hebben voor een proefrit, en deze klinkt heel mooi).

Daarbij zag ik in de verte langs de Ringvaart een groepje racefietsers die behoorlijk hard leken te gaan. De RIS sloeg meteen in alle hevigheid toe, en met wat moeite kon ik ze nog inhalen ook. Daarna kwamen we echter in een stuk met wegversmallingen en auto's, en bij het verkeerslicht moest ik stoppen voor rood.
De racefietsers echter scheurden keihard door rood, veroorzaakten bijna een botsing, en weg waren ze. Ik vroeg me af of er bij racefietsers zoiets als VIS bestaat, en of deze heren daar soms last van hadden. Dankzij alle in de weg rijdende auto's en op rood springende verkeerslichten heb ik ze niet meer terug gezien, dus ik kon het ze niet vragen.

Wij kwamen in ieder geval, zonder door rood te rijden, weer veilig thuis, mét een goedgekeurde bel aan boord.

Groet

Erwin en Tante Lies

Tante Lies ontmoet een Speed-Ebike

Vanmiddag op weg naar huis draaide in Nieuw-Vennep vlak achter me een electrische fiets de weg langs de Hoofdvaart op. Het viel me meteen op dat hij, terwijl ik vanaf het stoplicht versnelde, aardig in de buurt bleef.

Het zou toch niet zo'n hogesnelheids-Ebike zijn? Die was ik nog niet eerder tegengekomen, en die dingen schijnen echt hard te kunnen.

Daarom eens even flink de gang erin gezet, en inderdaad, ik moest 46 km/h gaan rijden om hem af te schudden, maar klaarblijkelijk moest hij daarvoor ook flink meetrappen.Toen ik duidelijk niet ingehaald zou gaan worden verloor hij de moed, en zijn snelheid zakte flink terug, zodat hij zienderogen kleiner werd in mijn spiegeltjes.

Zo eentje wil ik nog wel eens tegenkomen; leuk om mee te spelen!

Groet

Erwin en Tante Lies