Na vier dagen paasvrij ging ik dinsdag weer naar het werk. Nu had ik in die vier dagen best lekker gegeten en gedronken, maar wat viel het Strada-rijden me tegen zeg!
Het ging zwaar, zo zwaar dat ik onderweg nog gestopt ben om mijn banden te controleren. Vooral vanuit stilstand wegrijden ging alsof ik door de stroop reed. Ik dacht nog, moet je maar niet zoveel op je krent gaan zitten eten...
 |
| Zo voelde ik me, maar dan in een velomobiel |
Tot ik op mijn werk kwam, remde om de fiets te parkeren, en daarna de Strada op haar plek wilde zetten. Dat ging óók al zo zwaar. Toen ging er een lichtje branden, en jawel hoor, de remmen bleven hangen. Daarom kwam ik vanuit stilstand zo moeilijk op gang: dan had ik net geremd....
Om 's middags niet op dezelfde moeizame manier naar huis te moeten rijden nam ik op het werk de teflon-bus ter hand, en spoot de draaipuntjes van de remhendels bij de remtrommels eens goed vol.
Daarna fietste het fantastisch. Wel jammer dat de teflonspray zijn weg naar het binnenwerk van de rem óók had gevonden, want Tante had plotseling het remgedrag van een oceaanstomer. Dus nu kon ik wel hard fietsen maar niet meer hard remmen. Eng!
 |
| Mijn remweg toen ik de teflon-bus gehanteerd had. |
Dus ga ik komend weekeind de remmen van Tante Lies toch maar vervangen. De nieuwe ankerplaten inclusief remschoenen heb ik al in huis.
Groet
Erwin en Tante Lies
