Onderweg met Ome Dirk...

Sommigen zullen wel weten dat Tante Lies genoemd is naar mijn lieve oudtante, maar er was ook nog Ome Dirk, haar broer, met wie ze haar hele leven samen in één huis heeft gewoond. Vandaar dat ik het eigenlijk wel logisch vond mijn HP Velotechnik Grasshopper FX, die immers in één schuurtje "woont" met Tante Lies, naar hem te vernoemen.

Samen in gelukkiger tijden

Omdat Tante Lies nog steeds in De Ziekenboeg verblijft ben ik vandaag, precies drie weken na mijn ongeluk, maar weer eens op de open ligger naar het werk gegaan.

Poeh, dat viel tegen! Veel meer last van tegenwind; ook deed het nog wel zeer aan mijn ribben. Ik had al eerder op de bukfiets gereden, en dat ging goed, maar met ligfietsen lig je natuurlijk wel op je (zere) rug.

Maar ik ben er gekomen!

In de parkeergarage op het werk

Nog 1½ week, dan kan ik Tante Lies, als alles volgens plan gaat, weer ophalen in Dronten. Hopelijk gaat het fietsen over een afstand van ±100 km dan weer wat beter.

Hier nog een paar fotootjes van Tante Lies' velletje na de botsing.

Akelig gezicht

Kan gelukkig weer gemaakt worden

Volgens Theo van Andel kan het allemaal prima gerepareerd worden.

Ome Dirk was trouwens een hele lieve man. Toen ik nog klein was hadden Tante Lies en Ome Dirk eens aan mijn kleine zusje en mij beloofd dat wij, als we bij hen langs kwamen, de worteltjes uit de tuin mochten oogsten. Helaas, het bezoek gebeurde wat later dan verwacht, en alle wortelen waren al geoogst. De oplossing van Ome Dirk: gauw naar de groentenboer, flink wat bossen wortelen mét lof kopen, en gauw alle wortelen in de tuin in de grond steken voor het kleine neefje en nichtje er waren. De buren zullen wel gedacht hebben dat Dirk gek geworden was...
Wij tweetjes hebben daarna alle wortelen weer uit de grond getrokken, en pas jaren later is ons verteld hoe het eigenlijk gegaan was.

Groet,

Erwin en (voor deze keer) Ome Dirk

Zónder Tante Lies toch een 1 op de Schaal van Wilco

Tante Lies is nog even in De Ziekenboeg, dus ik ben nu even Onderweg met de Brompton, waarbij ik vandaag de 10.000 km overschreed.

Daar had ik wel 6 jaar en 3 maanden voor nodig, terwijl ik met de Strada aan een maand of 11 genoeg had.
Maar toch ben ik blij met mijn mooie vouwfiets, dus kreeg die ook een Ster op de Schaal van Wilco.

Wel een beetje Heineken-kleurtjes..

Als het allemaal goed gaat kan ik over ruim een week naar Dronten treinen om dan weer naar huis te rijden met een mooie gele Strada, maar tot die tijd ga ik met de Brompton nog een héél klein stukje op weg naar de tweede Ster.

Groet

Erwin zonder Tante Lies

Tante Lies gaat naar de Dokter

Ik heb net gehoord dat Tante Lies in de komende paar weken weer in orde wordt gemaakt. Omdat daar ook spuitwerk aan te pas komt zou ik zelfs een heel andere kleur kunnen uitkiezen, dus daar mag ik nog heel even over nadenken.

Even doorbijten dus...

Groet

Erwin en Tante Lies

Tante Lies in de flank geramd door een auto!

Even een kort berichtje,

Vanmiddag op weg naar huis ben ik door een automobilist die geen voorrang verleende in de rechterflank van de Strada aangereden, waarbij de fiets op zijn linkerkant terechtkwam en ik met mijn hoofd op de straat terechtkwam.

Ik ben door de ambulancedienst naar het ziekenhuis meegenomen, daar zijn een stuk of vier röntgenfoto's van mijn schouder en een CT scan van mijn hoofd gemaakt. Mijn schouder is niet gebroken, de CT scan heeft vastgesteld wat ik al vermoedde: er zitten daadwerkelijk hersens in mijn pannetje en die zien er nog goed uit. Ik ben, vooral rechts, helemaal beurs en geschaafd, met een mooie plakker op mijn rechterkuit en een buil en schaafplek op mijn hoofd.

Ik reed met alle VIER koplampen aan, maar dat was klaarblijkelijk nog niet genoeg, en ik reed maximaal 30.

Met Tante Lies gaat het niet zo goed helaas. Het rechtervoorwiel is helemaal naar links gedrukt en het linkervoorwiel staat helemaal scheef.

Een paar foto's staan hier.
En hier nog een stukje uit het Haarlems Dagblad met een verwijzing naar mijn eigen blog.

Groet

Erwin en zieke Tante Lies

Naschrift donderdagmorgen:
Vannacht heel slecht geslapen; overal pijn en ik zag in mijn gedachten telkens die grote zwarte auto weer vlak bij mijn gezicht in de fiets naar binnen rijden. Ook vroeg ik me de hele tijd af hoe het nu verder met mijn fiets moet, en of het financieel ook in orde komt. Net 1½ jaar gebruikt, en 18000 km gereden, dat is voor een velomobiel nog bijna nieuw. Er zitten een heleboel scheuren in de carrosserie, één wiel wil niet meer draaien en het andere staat helemaal scheef en wil ook niet meer rechtuit.

Cabrio rijden bij -5°C, wie doet dat nou?

Gisteren heb ik met afgedekte voetengaten en onder het schuimdeksel gereden, en ik voelde me als een stoofpeertje: warm, zacht en roze.

Vanmorgen dus de stoute overschoenen aangetrokken en bij -5°C met open voetengaten en zonder schuimdeksel de rit naar mijn werk gedaan. Heerlijk!

Als concessie aan de kou had ik wel een paar overschoentjes aan, een kort thermo-hemdje onder mijn dunne merinowollen shirtje, en een paar dunne hardloophandschoentjes.

Die open voetengaten, dat zijn blijvertjes!

Groet,

Erwin en Tante Lies

Spoort Tante Lies nog wel helemaal?

Ik ben al heel lang benieuwd of Tante Lies nog wel helemaal spoort, na alle kuilen, hobbels en stoeprandjes die ik in bijna 17000 kilometer heb meegepikt.

Bij de Oliebollentocht heb ik van Peter de Rond een traploze stuurstangverstelling gekocht, zodat ik de sporing van mijn Strada heel precies kan instellen.

Deze kogelkop heeft linkse draad en is daardoor traploos verstelbaar

Dan moet ik natuurlijk eerst weten óf Tante Lies wel een beetje spoort. Dat moet op een vlakke ondergrond die ook nog eens precies waterpas is, en helaas is mijn voortuin verre van dat, en de Strada past ook niet door de voordeur ons huis in.

Daarom heb ik eerst maar eens een "steltafel"gemaakt waarop de Strada precies waterpas kan worden gezet. Het is een T-vorm geworden met twee stelpoten en een ingebouwd waterpas, waardoor de fiets heel precies waterpas kan worden gezet op een oneven ondergrond.

Alleen de linker- en rechterarm hebben hoogteverstelling nodig

Hiermee kan ik snel zien of de T netjes waterpas staat

De stelpoot draait rond in een inslagmoer in het hout

Twee aluminium kokerprofielen van 2 meter lang wil ik vervolgens tegen de voorwielen aanklemmen. De profielen moeten natuurlijk precies evenwijdig aan de velgen komen, en precies waterpas. Op de profielen zitten stelnokjes die heel precies evenveel uitsteken om te zorgen dat ze goed evenwijdig aan de velgen liggen. Met de digitale schuifmaat zorg ik dat het verschil minder dan 0.03 mm is.

De twee stelnokjes moeten precies evenveel uitsteken

Een digitale schuifmaat is handig om de twee nokjes precies even hoog te maken

De banden hoef ik dan niet leeg te laten lopen. Met klemmen om de banden heen zorg ik dat de profielen strak en evenwijdig aan de velg lopen. Het kokerprofiel komt dus niet tegen de band aan.

Het kokerprofiel kan hiermee in twee vlakken precies waterpas gezet worden

Als ik dan het verschil meet tussen de uiteinden van de profielen kan ik met behulp van wat goniometrie uitrekenen hoeveel graden toe- of uitspoor de Strada precies heeft.

Aan het einde van de profielen zitten stelpoten om het profiel precies waterpas te zetten

Als beide achtereinden van de profielen even ver van de fiets af zitten staat het stuur recht.

En om zeker te zijn dat ik niet teveel meetfouten introduceer heb ik eerst gemeten, daarna beide profielen met elkaar verwisseld en weer precies waterpas gesteld, en in beide gevallen mat ik aan de achterkant 1,7 cm meer afstand dan aan de voorkant.

Dat betekent dat Tante Lies' voorwielen minder dan ½° toespoor hebben.

Ik heb een berekening in Excel gemaakt die het verschil tussen voor en achter omzet in een hoek.

Ik zet het de Rond-kogelkopje er binnenkort wel een keer op, maar gezien deze uitslag heeft het zeker geen haast.

Conclusie: Tante Lies spoort zéker!

Groet

Erwin en Tante Lies

Snelheidsrecord tijdens OBT 2015

Gisteren tijdens de oliebollentocht heb ik mijn persoonlijk Snelheidsrecord aanzienlijk aangescherpt. Met ruim 76 km/h denderde ik in Duitsland van de heuvel af.

Het was prachtig weer en ik heb weer veel bekenden gesproken.

Nu nog ontbijten en dan de 200 km naar huis nog rijden, waarvan de eerste 160 samen met Wilco dus dat is gezellig.

Groet 

Erwin en Tante Lies